Alles (letterlijk) onder één dak

Over de vastgoedcentralisatie bij de gemeente Utrecht – Bas Stam, (voormalig) hoofd Utrechtse Vastgoed Organisatie De Utrechtse Vastgoed Organisatie (UVO) bestaat nu 3  jaar. Wat waren de verwachtingen van het samenvoegen van al het gemeentelijk vastgoed (cultuur, educatie, sport en welzijn) in één afdeling? En zijn die verwachtingen uitgekomen? We zetten het hoofd van de UVO, Bas Stam, die elke dag van Almere naar Utrecht fietst, Middenin de Aandacht. In het prachtige nieuwe stadskantoor ontmoet ik Bas Stam. Nadat we een paar keer worden weggestuurd uit overlegruimtes omdat we die niet hadden gereserveerd, besluit Bas dan naar de hoogste verdieping te gaan. Als we op de 21e verdieping aankomen (die mijn collega’s Richard en Rinie nog kennen van vóór de oplevering), wijst Bas Stam in het rond: “Zie je dat groene gebouw?” Bas begint te glunderen. Dat is Nieuw-Welgelegen, een multifunctionele accommodatie (velden en gebouwen) waar mensen van binnen en buiten de wijk elkaar ontmoeten, waarbij de betrokkenheid van onderwijs, sport, opvoeding en omgeving op elkaar afgestemd zijn en van  meerwaarde is voor de bewoners en voor de wijk. Bas: “Misschien is dit niet het meest winstgevende project, en er zijn aanloopproblemen. Maar voor de buurt, verenigingen en de inwoners is dit een grote meerwaarde”. Vanuit de klant denken, dat is iets wat zijn grote leermeester en toenmalige baas Rob de Waard  hem vele jaren geleden heeft bijgebracht: “En dat was uniek, zeker in die tijd. Toen was de traditionele overheidsorganisatie (jaren 80)  naar binnen gekeerd en gericht op aanbod in plaats van vraag. Hij heeft destijds alle medewerkers op marketingscursus gestuurd. Anderen verleiden tot samenwerking. Zo denk ik nog steeds in mijn werk”. Met het ontstaan van de UVO in 2012 wordt beleid en vastgoed op elkaar afgestemd, in plaats van dat de afzonderlijke zuilen hun eigen beleid maken, en wordt er zowel vanuit de inwoner gedacht als naar de cijfers gekeken. Vastgoed in bezit hebben is voor de UVO namelijk geen doel op zich, maar vastgoedobjecten zijn een middel om gemeentelijke beleidsdoelen te faciliteren. Precies zoals Middenin haar opgaven benadert – niet verrassend dus dat wij UVO af en toe een handje kunnen helpen. Steeds meer gemeenten hebben gekozen voor de oprichting van een sterk gecentraliseerd vastgoedbedrijf. Dit zou moeten leiden tot efficiënter omgaan met vastgoed en tot meer mogelijkheden om ruimtelijke ontwikkelingen en sociaal beleid in de stad te sturen en te realiseren. Centralisatie van het vastgoedbeheer hoeft er echter niet automatisch toe te leiden dat gemeenten strategischer met vastgoed omgaan. In Utrecht lijkt dit wel het geval te zijn. Door de vastgoedportefeuille gemeentebreed bijeen te brengen, de vastgoedinformatie te completeren en de sectorale aansturing te doorbreken, kan integraal worden gestuurd op een doelmatig gebruik van de vastgoedportefeuille. Bas Stam: “Dat klinkt heel logisch, maar toch is de gemeente Utrecht hierin een voorloper. Veel gemeenten vinden deze organisatiestructuur te ingewikkeld”. En dat is het ook wel, geeft Bas Stam toe. “De interactie tussen beleidsmakers, portefeuillehouders, ontwikkelaars en beheerders van vastgoed is heel intensief.We werken in ketens”. Soms zijn er conflicten, of eigenlijk “goede discussies” tussen de diverse portefeuillehouders als er bijvoorbeeld vastgoed moet worden verkocht waarbij er verschillende belangen spelen. Indien het vastgoed niet meer bijdraagt aan een gemeentelijke doelstelling, kan het uitgegeven worden. Voorheen keek afdeling vastgoed meer naar de omzet die zij jaarlijks moesten genereren. Maar een gemeente is geen bank – dus wordt er ook vanuit andere invalshoeken gekeken. Wat is het beste voor de stad? Een gezonde benadering, lijkt ons. Lees hier meer verhalen van mensen die ons inspireren.